BİR ŞEY KALDI SİZDEN

Bir ırmak misali akıp geçtiniz

İçimde tarifsiz büyünüz kaldı

Kumru gibiydiniz, birden uçtunuz

Elimde bir telek tüyünüz kaldı

Seni yetiştiren nasıl bir yöre?

Erguvan kokunuz sindi her yere

Anlatmıştınız ya hani bir kere

Aklımda o şirin köyünüz kaldı

Tarif etmek zordur dökemem dile

Benzersiniz belki bir gonca güle

Unutmam saçının telini bile

Bilseniz burda bir şeyiniz kaldı

Gönlümü bağlardım sarmaşıklarla

Engine dalardım tüm aşıklarla

Düşerdi gölgeniz son ışıklarla

Akşam güneşinde boyunuz kaldı

Dokunduğum taşta nakışlarınız

Sokakta karşıma çıkışlarınız

Baktığım her yerde bakışlarınız

Gül yapraklarında huyunuz kaldı

Yüreğimi yakan bir şeyler var

Biliyorum hepsi senden yadigâr

İlk günden bugüne, yarına kadar

Bir bilseniz daha neyiniz kaldı

Hani sevgililer bağda sevişen

Soldu nazenin gül, kurudu gülşen

Uzak sabahlarda çimlere düşen

Saçlarıma çöken çiyiniz kaldı

Sarardı ufuklar benizler gibi

Kaldım güzde süren filizler gibi

Gittiniz çekilen denizler gibi

Benim de bahtıma kıyınız kaldı

Bu Yazıyı Kaleme Alan
Diğer Yazıları Hasan Ukdem

ANATOLYA

Anatolya benim gönül çiçeğim Bahardan akıver umut deryama Özümden, canımdan vazgeçeceğim Renk...
Daha Fazla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir