VEFA

İnsan, hayatı düşe kalka öğrenirmiş
Adına da yaşamak dermiş
Dil her şeyi söylermiş
İnsan için, sınanmadığı her acı hakkında konuşmak kolaymış
Aynı yerden sınanmak gerekiyormuş karşıdakini anlayabilmek için
Herkes her şeyi yaşarmış da, ruhunda kopan fırtınayı her seferinde dağıtmakmış zor olan
Hazmedemediği gerçekleri içine, ince ince işlemekmiş, sabır
Acıyı yudum yudum içip, yüzde tebessüm oluşturmakmış gülmek
Güvenmek zormuş da o güvenin yıkılması anlık oluyormuş,
İnandım demekle olmuyormuş inanmak

İnanmanın hakkını vermek gerekiyormuş
Her ne olursa olsun of dememekmiş, sevmek
İstiyorum demekle olmuyormuş istemek
Ona giden ne kadar yol varsa arşınlamak gerekiyormuş
Yalnız merhametli olanlarda bulunurmuş vefa
Merhameti olmayandan her şey beklenirmiş
Her ne yaşanırsa yaşansın, nefes aldığı sürece yaşamaya devam etmekmiş yaşamak
İsyan etmeden dikenli yollardan adım adım yol almakmış imtihan
İçin; ne kadar acırsa acısın, yaşadığını kabullenmekmiş tevekkül
Ve yine her ne yaşanırsa yaşansın her şeyin O’ndan geldiğini bilmekmiş teslimiyet.

Bu Yazıyı Kaleme Alan
Diğer Yazıları Perihan Sağır

SÜKUT

“Sen duyduklarına inanıyorsun. Söylenmeyene inan, çünkü; insanın sessizliği sözcüklerinden daha yakındır gerçeğe”...
Daha Fazla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir