SESSİZLİK

An olur insan yüreğine yakın bir ses arar kulak çınlatan tüm seslerin içinden.
Gözleri tanıdık bir sima arar onca kalabalığın arasından.
Çölde yalnız başına kalmış bir insanın hali gibi olur bazen bu hâller.
Onca karmaşıklığın içinde insan kendisini çöldeymiş gibi hisseder.
Hani durmadan yürürsün de bir ses duyabilmek, bir damla su bulabilmek, bir ize rastlamak için.
Yürürsün yürürsün ama bir türlü bulamazsın ya hiçbir şeyi; çoğu zaman insan kendini öyle hisseder.
Yol yorar insanı, yolculuk da yorar.
En çok da ne yorar bilir misin?
Bunca gürültünün arasında sesine ses bulamamak, haliyle hallenen bulamamak…
Tüm kalabalığın içinde sessiz kalmak, sesini çıkaramamak yorar.
Birine seslenememek ve dahi biri tarafından adı ile seslendirilmemek yorar.
Tüm benliğiyle var olduğu halde çoğu zaman yokluğu tercih etmek veya ettirilmek yorar.
Belki de tüm yorgunluklarımızın sebebi budur: anlaşılamamak…
Karanlıkları, tenha, sessiz yerleri kendine dost edinir insan.
Kalabalığın içinde duyamadığı sesini; içinde, sessizce attığı kimsenin duymadığı ya da kimseye duyuramadığı çığlığını böyle yerlerde atar belki de, kimseye değmeden kimseye duyurmadan bir tek kendisi işitir.
Bazen de bir müziğin notasında gizler çığlığını. Duyduğu her tını onunla hemhal olur. Hissettiği bir ses olup, canlı kanlı bir varlık olup karşısına dikilmiştir. Yüzlerce defa dinler onu, anlaşılmayı onda bulmuştur..
“Dünya, hassas kalpler için cehennemdir” demiştir Goethe…
Böyle insanlar, belki de ahiretteki ahvalini dünyada yaşar.
Oysa hayatı ve içindekileri çok da ciddiye almadan yaşamak vardı.
Hala geç değil.!
Eğer sen de o sessizliğe gömülen insanlardan biri isen, dünyayı kendine zindan etmeyi bırak ve kaçırdığın espriyi yakala, ardından kahkahaya boğul. Önce gerçekten gülecek sonra gözünden yaş aktığını göreceksin…
İşte o zaman; içinde kopan çığlık önce gülücük, sonra da yaş olarak ortaya çıkacak. Belki de bu yolla dışarıdaki gürültüyü bastırır da kendi sessizliğinin içinden çıkmış olursun…

Bu Yazıyı Kaleme Alan
Diğer Yazıları Perihan Sağır

HAYAT YAPBOZ GİBİDİR

Hayatta hiçbir zaman tam bir şey yoktu. Yarım yarım şeylerden oluşturulmaya çalışılan...
Daha Fazla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir