ÖZGÜRLÜĞE YAŞAMAK

Gece, hazin bir rüyayla uyandı uykusundan,
Hapsetti bizi engin karanlıklara…
Gökyüzünün umut saçmadığı sessiz saatlerdi,
Huysuz düşlerimin arasında boğulduğum anlar.
Ve kederi yaşamaya başladım,
Namusluca, tüm benliğimle…
Anladım ki acılar da olgunlaştırır insanı
Tıpkı sevinçler gibi.
Ve her şeye rağmen, her şeyinle;
Kanına karışmalı yaşamak.
Tüm damarlarında hissetmelisin sonsuzluğu,
Aldığın her nefeste ruhuna taşınan tazeliği…
Dans etmelisin özgürce,
Doğayla dans etmelisin;
Bir kuşun eşsiz nağmelerinde
Ritim tutmalısın mesela
Cümle cümle kurgulamalısın yaşamını,
Kendin yazmalısın kendi hikayeni,
Başkası kırmasın diye kalemini…
İşte özgürlük budur,
Yaşamak budur,
Kendi dağlarında
Kendi ırmaklarında
Kendi acılarında
Kendi sevinçlerinde
Kendi sınırlarında
Hoyratça yaşamaktır.

Zaman senin zamanın,
Tut içindeki incinmiş çocuğun ellerinden,
Dolaş gökyüzünün sınırsızlığında.

Mavilerinle giyindir ruhunu,
Çünkü yeşiller senin,
Beyazlar senin,
Siyahlar senin,
Tüm renkler,
Tüm sesler senin.
Ve sen, senin…

Bu Yazıyı Kaleme Alan
Diğer Yazıları Ramazan Akın

Hayat dediğimiz serüvende İstikamet nereye?

Hayat dediğimiz serüvende istikamet nereye? İşte bu soruyu sormakla başladı tüm hikâye…...
Daha Fazla

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir